Ο Καβάφης συναντά τον Μarcel Proust:
Αναζητώντας… τη μαγεία της Τέχνης


Βασιλική Γραίγου, Μαρία-Λεμονιά Ζαχαροπούλου, Άρης Κλεισιούνης,
Πέτρος Μπάκας, Ελένη Σκαλιστήρα, Νεφέλη Σκοτώρη
Α΄ & Β΄ Αρσάκειο-Τοσίτσειο Γυμνάσιο Εκάλης, Γ΄ Τάξη
Μαριάννα Μαγγανά, Θεοδώρα Συμεωνίδου
Β΄ Αρσάκειο-Τοσίτσειο Γενικό Λύκειο Εκάλης, Β΄ Τάξη
Υπεύθυνη Καθηγήτρια: Μαργαρίτα-Ματθίλδη Νικολαΐδου


Η έννοια του χρόνου, κυρίως ως παρελθόν, απασχόλησε και τον Κ. Καβάφη και τον Marcel Proust στο πολύτομο έργο του A la recherche du temps perdu (Αναζητώντας το χαμένο χρόνο). Ο χρόνος που περνά είναι συνώνυμος της φθοράς, των γηρατειών, του θανάτου αγαπημένων προσώπων και γεγονότων αλλά και του μεταβλητού, του εφήμερου της ζωής. Η λογοτεχνία, η ποίηση και, γενικότερα, η τέχνη, μέσα από τα παιχνίδια μιας δημιουργικής φαντασίας που χρησιμοποιεί τη μνήμη και την ανάμνηση ως πρώτη ύλη και τις αισθήσεις ως απαραίτητους συνοδοιπόρους, καταφέρνει να δαμάσει το χρόνο, να ξορκίσει, έστω και προσωρινά, το θάνατο και να χαρίσει στο δημιουργό της μια αδιάσπαστη ενότητα μέσα στο χρόνο. Στο θεατρικό, που ακολουθεί, οι τρόφιμοι ενός γηροκομείου, στη δύση της ζωής τους, συζητούν για τις καλλιτεχνικές τους ανησυχίες. Μέσα από τη δραματοποίηση, παρουσιάζονται οι απόψεις και η αισθητική των Καβάφη και Proust και παράλληλα δίνεται έμφαση στο πώς η τέχνη προσφέρει στο δημιουργό της την ευκαιρία να ανακαλύψει μια άλλη οπτική των πραγμάτων, εξασκεί την ευαισθησία μας στο να βλέπουμε πέρα από το προφανές, μας επιτρέπει να «ξαναπλάσουμε» τον κόσμο. Μέσα από τη λογοτεχνία, ο χαμένος χρόνος του Proust ξανακερδίζεται. Μέσα από την «Τέχνη της Ποιήσεως», «νάρκης του άλγους δοκιμή», «απόσταγμα από βότανα γητεύματος αρχαίων Ελληνοσύρων μάγων», ο Καβάφης ξαναβρίσκει τη χαμένη του νιότη. Μέσα από την ενασχόληση με οποιαδήποτε μορφή τέχνης, ο καθένας από εμάς μπορεί να αλλάξει τη ζωή του.

 

     
Πατήστε για δείτε την παρουσίαση της εργασίας   Για να δείτε την εργασία πατήστε εδώ