Όψεις του λάθους και ψυχο-συναισθηματικές προεκτάσεις αυτού στην τάξη των μαθηματικών

Γιάννης Βερβεσός, Μάριος Γουρδουπάρης, Αναστασία Ζόμπολα, Σταμάτης Θεοδώρου
Β΄ Αρσάκειο Λύκειο Ψυχικού, Τάξη Α΄
Υπεύθυνος καθηγητής: Φώτης Κοτσαλίδης 

 

Το λάθος είναι μία αναγκαία πτυχή κάθε μαθησιακής διαδικασίας και συνδέεται στενά με την αναζήτηση της αλήθειας και της βεβαιότητας. Αλλάζοντας την αντίληψή μας για το τι σημαίνει να κάνει κάποιος μαθηματικά, αλλάζει και η αντίληψή μας για το ρόλο και την αξία του μαθηματικού λάθους. Για το λόγο αυτό αξίζει να αντιληφθούμε τα μαθηματικά ως μία ανθρώπινη γλώσσα, δηλαδή ως ένα κοινωνικο-πολιτισμικό προϊόν που μας επιτρέπει να επικοινωνούμε με τους άλλους και να επιλύουμε προβλήματα. Για πολλά χρόνια η εσφαλμένη αντιμετώπιση του λάθους μέσα στην τάξη των μαθηματικών - μέσω της υποβάθμισης του διδακτικού του ρόλου- προκαλούσε ή ενίσχυε την αρνητική στάση των μαθητών απέναντι στα μαθηματικά. Τα λάθη που κάνουν οι μαθητές, ως χρήστες της μαθηματικής γλώσσας, είναι εξηγήσιμα και σε κάποιο βαθμό αναμενόμενα. Για την ενίσχυση του ισχυρισμού αυτού, εξετάζουμε ειδικά την περίπτωση της αναλογικής σκέψης. Η διδασκαλία των μαθηματικών πρέπει να οδηγεί τους μαθητές να αποκτήσουν μία συνειδητοποιημένη στάση απέναντι στα λάθη τους, μία στάση που θα τους επιτρέπει να γνωρίζουν καλύτερα τον εαυτό τους και να τροποποιούν κατάλληλα τη συμπεριφορά και τις επιλογές τους ανάλογα με τις απαιτήσεις του εκάστοτε μαθηματικού περιβάλλοντος. Με τον τρόπο αυτό θα γίνουν πιο ικανοί, συνειδητοποιημένοι και αυτορρυθμιζόμενοι γνώστες.

 

  

 
Πατήστε για δείτε την παρουσίαση της εργασίας   Για να δείτε την εργασία πατήστε εδώ