Έρωτας και ψυχολογική ωριμότητα. Αναφορά στον Σαίξπηρ

Κυριακή Βρασίδα, Μαριάννα Θανοπούλου, Καλή-Μαρκέλλα Παναγιωτοπούλου, Μαρία Παπανικολάου, Αικατερίνη-Ειρήνη Ράπτη
Αρσάκειο Γενικό Λύκειο Πάτρας
Υπεύθυνη καθηγήτρια: Γεωργία Πανίτσα

 

Κεντρικός πυρήνας της εργασίας αυτής είναι ο έρωτας, ο οποίος αναλύεται σε σχέση με την ψυχολογική ωριμότητα του ανθρώπου. Ο έρωτας προάγει ηθικά, αναβαθμίζει πνευματικά και εξευγενίζει συναισθηματικά τον νέο άνθρωπο. Συντελεί, έτσι, στην ψυχική ωρίμανση του ατόμου, στην πορεία προς την ολοκλήρωσή του, προκειμένου εκείνο να αποτελέσει ένα υγιές, ψυχοπνευματικά ολοκληρωμένο κύτταρο της κοινωνίας. Η αξία του έρωτα καταδεικνύεται στο έργο του Γουίλιαμ Σαίξπηρ, ο οποίος φωτίζει όλες τις μορφές και τις εκφάνσεις του έρωτα. Παραθέτουμε γνωρίσματα και στιγμιότυπα του Σαιξπηρικού έρωτα, όπως αυτά παρουσιάζονται σε δύο από τα πιο γνωστά του έργα, το “Ρωμαίος και Ιουλιέτα” και το “Πολύ κακό για το τίποτα”. Η αληθινή αγάπη χαρακτηρίζεται από κατανόηση, από ειλικρινή διάθεση και εμπιστοσύνη, από συναισθηματική σταθερότητα και δέσμευση, μας διδάσκει ο Σαίξπηρ. Αυτά είναι και τα “συστατικά” με τα οποία σφυρηλατεί ο άνθρωπος την προσωπικότητά του στην πορεία του προς την ψυχική του ολοκλήρωση και την αρμονική συμβίωση με τους συνανθρώπους του.

 

 

 
Πατήστε για δείτε την παρουσίαση της εργασίας   Για να δείτε την εργασία πατήστε εδώ