Το ταξίδι του ατόμου από το Λεύκιππο στον 20ο αιώνα

Νεκτάριος-Μισαήλ Παλαμπουγιάκης, Αθηνά Πραντσίδου, Παύλος-Στλιος Σελιβάνωφ, Θεοδόσιος Χριστοδουλίδης, Σταμάτης Ψαρουδάκης
Αρσάκειο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης, Τάξη Γ΄
Υπεύθυνοι καθηγητές: Αλεξάνδρα Πολυζοπούλου, Αλέξανδρος Αλεξίου, Βασίλειος Τεμπερεκίδης, Νικόλαος Τσεντικόπουλος

 

Η σύσταση της ύλης απασχολεί τον άνθρωπο από τους προσωκρατικούς φιλοσόφους, που βγάζουν τη σκέψη από τη μυθική αχλύ στο φως της «επιστημονικής» θεώρησης, μέχρι τις μέρες μας. Ο Λεύκιππος εισηγείται την ατομική θεωρία, ορίζοντας τα άτομα ως τα μικρότερα άτμητα σωματίδια, ο μαθητής του Δημόκριτος την προάγει και την εμπλουτίζει ενώ ο Επίκουρος τη συνεχίζει. Ο Λουκρήτιος, στη Ρώμη, εντάσσει την ατομική θεωρία του Επικούρου στους φιλοσοφικούς και ανθρωπιστικούς του στόχους. Στη νεώτερη εποχή, μετά από κενό δεκαοκτώ αιώνων, η ατομική θεωρία επανέρχεται από τον Ντάλτον, στις αρχές του 19ου αιώνα, για να ερμηνεύσει τις χημικές αντιδράσεις. Ο Τόμσον, στο τέλος του ίδιου αιώνα, με το «μοντέλο του σταφιδόψωμου», παρουσιάζει τη δική του αντίληψη για τα φορτία των σωματιδίων και ανακαλύπτει το ηλεκτρόνιο. Με αυτόν προχωρούμε στα μικρότερα του ατόμου σωματίδια. Στις δύο πρώτες δεκαετίες του εικοστού αιώνα ο Ράδερφορντ παρουσιάζει το άτομο με το μοντέλο του ηλιακού συστήματος και ο Μπορ το τελειοποιεί, εκμεταλλευόμενος και την κβαντική θεωρία. Η ατομική θεωρία άλλαξε ριζικά την αντίληψη για την ύλη και, με τις πολυποίκιλες εφαρμογές της κατά το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα, άλλαξε σε πολλές περιπτώσεις τον ανθρώπινο βίο και τη σκέψη.

   

 
Πατήστε για δείτε την παρουσίαση της εργασίας   Για να δείτε την εργασία πατήστε εδώ