Πρόσθετα και μέθοδοι συντήρησης τροφίμων

Ρωξάνη Καριανάκη, Δάφνη Κλάγκου, Δήμητρα Κοττάκη, Μελίνα Ματτίεσεν
Α΄ Τοσίτσειο-Αρσάκειο Γενικό Λύκειο Εκάλης, Τάξη Α΄
Υπεύθυνοι καθηγητές: Μιχάλης Ζούρος, Μαρία Φιλιππάκου

Τα πρόσθετα είναι φυσικές ή συνθετικές ουσίες που προστίθενται στα τρόφιμα κατά την παραγωγική διαδικασία, για να επιτελέσουν ορισμένες τεχνολογικές λειτουργίες, όπως η σταθερότητα, η ικανότητα συντήρησης και η βελτίωση των οργανοληπτικών χαρακτηριστικών. Σύμφωνα με τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης κάθε πρόσθετο υποδεικνύεται με το γράμμα «Ε» ακολουθούμενο από έναν τριψήφιο ή τετραψήφιο αριθμό. Οι κατηγορίες των πρόσθετων είναι οι εξής: χρωστικές (Ε100-Ε199), συντηρητικά (Ε200-Ε299), αντιοξειδωτικά (Ε300-Ε399), γαλακτωματοποιητές -σταθεροποιητές -μέσα όξυνσης (Ε400-Ε599), ενισχυτικά γεύσης και αρώματος (Ε620-Ε637), γλυκαντικές ύλες-βελτιωτικά (Ε900-Ε999), τροποποιημένα άμυλα (Ε1401-Ε1442). Προκειμένου να επιτραπεί η χρήση τους, υποβάλλονται σε τοξικολογικούς ελέγχους και έτσι προκύπτει η Ημερήσια Αποδεκτή Πρόσληψη (ADI) για τον άνθρωπο.

    Επειδή δεν είναι δυνατόν να καταναλωθούν τα τρόφιμα αμέσως μετά τη συγκομιδή ή την επεξεργασία τους, χρησιμοποιούνται διάφοροι τρόποι συντήρησης. Ως συντήρηση χαρακτηρίζεται το σύνολο των επεξεργασιών στις οποίες υποβάλλονται τα τρόφιμα για να είναι επιτρεπτή από υγειονομική άποψη η κατανάλωσή τους και για να διατηρηθούν από τους καταναλωτές σε αποδεκτή μορφή , για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Μερικές από τις κυριότερες μεθόδους συντήρησης είναι: η ψύξη, η παστερίωση, η αποστείρωση, το κάπνισμα, το πάστωμα, η ξήρανση , η αφυδάτωση, η συμπύκνωση, η ζύμωση και τέλος η προσθήκη συντηρητικών.

 
Πατήστε για δείτε την παρουσίαση της εργασίας   Για να δείτε την εργασία πατήστε εδώ