Χημικά πρόσθετα, τεχνητές χρωστικές τροφίμων, συντηρητικά τροφίμων, τεχνολογία συντήρησης τροφίμων τότε και τώρα

Μαρίνα Κελεπέση, Μαρία Κρητικού
Α΄ Αρσάκειο Γενικό Λύκειο Ψυχικού, Τάξη Α΄
Υπεύθυνη καθηγήτρια: Εύη Πράπα

 

       Από τους αρχαίους χρόνους τέθηκε το πρόβλημα της αλλοίωσης των τροφών και τα επακόλουθά της στην υγεία. Έτσι, δόθηκε το έναυσμα για μία πληθώρα εφευρέσεων που με το πέρασμα των αιώνων δημιούργησαν αυτό που σήμερα αποτελεί έναν ολόκληρο επιστημονικό κλάδο, την τεχνολογία και συντήρηση τροφίμων. Από την αρχή της ύπαρξής του στη γη ο άνθρωπος προσπάθησε να επιβραδύνει τη δραστηριότητα των βλαβερών μικροοργανισμών με απλές μεθόδους, όπως ο βρασμός και η αποξήρανση, αλλά και τα υλικά που έβρισκε στη φύση, όπως το αλάτι, ο πάγος και το λίπος. Οι πρακτικές αυτές χρησιμοποιούνται ευρέως μέχρι και σήμερα και αποτέλεσαν τη βάση για πιο εξελιγμένες διαδικασίες επεξεργασίας τροφίμων. Στόχος δεν είναι μόνο η αναστολή της μικροβιακής ανάπτυξης, αλλά και η βελτίωση της ποιότητας των τροφών όσον αφορά στη γεύση, την υφή, την εμφάνιση και ακόμα τη διατροφική τους αξία. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία μεθόδων για συντήρηση τροφίμων και χρησιμοποιείται πλήθος συντηρητικών και προσθέτων, όπως αντιοξειδωτικά, χρωστικές, σταθεροποιητές κ.ά. Ωστόσο, η γνώση αυτή δε χρησιμοποιείται πάντα με τον σωστότερο τρόπο. Ατυχή γεγονότα που οφείλονται είτε στην άγνοια είτε στον ωφελιμισμό και την αδιαφορία των υπευθύνων φέρνουν συχνά την κοινωνία αντιμέτωπη με επικίνδυνες καταστάσεις και διατροφικά σκάνδαλα. Γι’ αυτό, κατάλληλοι φορείς αναλαμβάνουν να φέρουν εις πέρας τακτικούς ελέγχους για την εξασφάλιση της καλύτερης δυνατής ποιότητας των τροφίμων.

 
Πατήστε για δείτε την παρουσίαση της εργασίας   Για να δείτε την εργασία πατήστε εδώ