Πορφύρα, Αλιζαρίνη, Μωβεΐνη: Η εξέλιξη της βιομηχανίας χρωμάτων

Δομνίκη Γάλλου, Ανδρέας Ιωαννίδης, Βασιλική Κοϊμτζόγλου,
Βασιλική Κούλελη, Χριστίνα Μπάνου, Ελένη Χατζηδημητρίου
Αρσάκειο Γενικό Λύκειο Θεσσαλονίκης, Τάξη Α΄, Β΄
Υπεύθυνος καθηγητής: Βασίλειος Μυλωνάς

 

Στην εργασία αυτή γίνεται μια επισκόπηση της παραγωγής και χρήσης τριών σημαντικών χρωστικών ουσιών, που χρησιμοποιήθηκαν ευρέως στο πέρασμα των αιώνων από τον άνθρωπο: της πορφύρας, της αλιζαρίνης και της μωβεΐνης. Η πορφύρα είναι το παλαιότερο και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα χρησιμοποιούμενο χρώμα. Περιγράφονται ο τρόπος παραλαβής της από τα μαλάκια Murex brandaris, υπό το φως σύγχρονων ερευνών, και οι χημικές μεταβολές της πρώτης ύλης μέχρι τη μετατροπή της στην περίφημη χρωστική ουσία. Η αλιζαρίνη είναι μια δεύτερη φυτικής προελεύσεως σημαντική χρωστική που παραλαμβανόταν από το φυτό ερυθρόδανο το βαφικό (ριζάρι). Η παραγωγή και χρήση του αποτέλεσε το μοχλό οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης της κοινότητας των Αμπελακίων Θεσσαλίας. Η μωβεΐνη είναι η πρώτη συνθετική χρωστική ουσία που ανακαλύφθηκε τυχαία από τον W. Perkin το 1856, η εμπορική εκμετάλλευση της οποίας οδήγησε ουσιαστικά στη δημιουργία της πρώτης σύγχρονης χημικής βιομηχανίας παραγωγής οργανικών ενώσεων. Σκιαγραφείται έτσι η εξέλιξη της χημείας των χρωμάτων από το βιοτεχνικό χαρακτήρα της χρήσης φυσικών χρωστικών της προβιομηχανικής εποχής στην παραγωγή συνθετικών χρωμάτων με τη βιομηχανική επανάσταση.

 
Πατήστε για δείτε την παρουσίαση της εργασίας   Για να δείτε την εργασία πατήστε εδώ