8-synedrio-banner

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΜΕΛΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

    1. Κωνσταντίνος Αμπελιώτης, Αντιπρύτανης του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου, Καθηγητής Διαχείρισης Περιβάλλοντος - Υπολογιστικών Συστημάτων Αντιρρυπαντικής Τεχνολογίας του Τμήματος Οικονομίας και Βιώσιμης Ανάπτυξης του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου

Ο Κωνσταντίνος Αμπελιώτης είναι διπλωματούχος Χημικός Μηχανικός και Καθηγητής στο Τμήμα Οικονομίας και Βιώσιμης Ανάπτυξης του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου. Διδάσκει επίσης στα μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών «Βιώσιμη Ανάπτυξη» και «Εκπαίδευση και Πολιτισμός» στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζονται στην μελέτη των περιβαλλοντικών επιπτώσεων προϊόντων και διεργασιών σε ολόκληρο τον κύκλο της ζωής τους με τη χρήση υπολογιστικών εργαλείων. Επίσης, έχει ασχοληθεί ερευνητικά και έχει δημοσιεύσει εργασίες σχετικές με το αντικείμενο της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης. Έχει συμμετάσχει ως μέλος της κύριας επιστημονικής ομάδας ή ως επιστημονικά υπεύθυνος σε 10 ερευνητικά προγράμματα με ελληνική ή διεθνή χρηματοδότηση. Από την ερευνητική του δραστηριότητα έχουν προκύψει περισσότερες από 30 εργασίες σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά.

2. Ειρήνη Κλαμπατσέα, Αν. Καθηγήτρια Χωρικού Σχεδιασμού, Δομημένου Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Ανάπτυξης της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου

Σπουδές αρχιτεκτονικής στο ΕΜΠ (1989), μεταπτυχιακές σπουδές στην περιφερειακή ανάπτυξη στο Ινστιτούτο Περιφερειακής Ανάπτυξης του Παντείου Πανεπιστημίου (1993), Διδακτορική Διατριβή στον Τομέα Πολεοδομίας και Χωροταξίας της Σχολής Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ (2003). Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στον Τομέα Πολεοδομίας και Χωροταξίας της Σχολής Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Διδασκαλία σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο μαθημάτων πολεοδομίας, χωρικού σχεδιασμού, δομημένου περιβάλλοντος και βιώσιμης ανάπτυξης. ‘Έχει διδάξει επίσης, στο Τμήμα Μηχανικών Πολεοδομίας, Χωροταξίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (2004-2006), στο Τμήμα Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου (2005-2006) καθώς και στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Περιβαλλοντικός Σχεδιασμός Πόλεων και Κτιρίων» του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (2006-2015). Διευθύντρια του Εργαστηρίου Χωρικού σχεδιασμού και Αστικής ανάπτυξης στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ. Πρόεδρος της Ειδικής Διατμηματικής Επιτροπής του Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Πολεοδομία και Χωροταξία» ΕΜΠ. Μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής Ειδικότητας Αρχιτεκτόνων του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας. Συμμετοχή σε σειρά εθνικών και ευρωπαϊκών ερευνητικών προγραμμάτων του Τομέα Πολεοδομίας και Χωροταξίας. Τα κύρια ερευνητικά ενδιαφέροντά της εστιάζονται σε θέματα αστικής ανάπτυξης και χωρικού σχεδιασμού, τοπικής ανάπτυξης σε εύθραυστες περιοχές φυσικού και πολιτιστικού ενδιαφέροντος. Συμμετοχή σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια με ανακοινώσεις και δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά, βιβλία και συλλογικούς τόμους.

3. Βασίλειος Λαμπρινουδάκης, Καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας (Αρσακείων ‒ Τοσιτσείων Σχολείων)

Ομότιμος Καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αντεπιστέλλον μέλος της Académie des Inscriptions et Belles-Lettres των Παρισίων και της Akademie der Wissenschaften της Βιέννης. Μέλος της Academia Europea. Τακτικό μέλος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας, του Γερμανικού και του Αυστριακού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου. Μέλος του Δ.Σ. της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας, της Ελληνικό Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου και του Σωματείου ΔΙΑΖΩΜΑ. Διετέλεσε επί 24 χρόνια μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου. Διευθύνει ανασκαφές και εργασίες ανάδειξης μνημείων κυρίως στη Νάξο και την Επίδαυρο. Τα έργα της Νάξου απέσπασαν το 2003 το πρώτο βραβείο της EUROPA NOSTRA. Έχει δημοσιεύσει 13 βιβλία και πλήθος επιστημονικών άρθρων με θέμα την αρχαία Ελληνική τέχνη, την αρχαία αρχιτεκτονική, την τοπογραφία της αρχαίας Ελλάδας, την επιγραφική, την αρχαία θρησκεία, την θεωρία της Αρχαιολογίας, την Διαχείριση και Ανάδειξη Μνημείων. Είναι συνεκδότης των διεθνών έργων αναφοράς Lexikon Iconograpicum Mythologiae Classicae [LIMC] και Thesaurus Cultus et Rituum Antiquorum [ThesCRA]. Τιμήθηκε με τον Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας (2003) για την προβολή της Ελληνικής Ιστορίας και Αρχαιολογίας διεθνώς.

4. Γιάννης Μετζικώφ, Ζωγράφος, Σκηνογράφος, Ενδυματολόγος

Ο Γιάννης Μετζικώφ γεννήθηκε στην Κρήτη. Σπούδασε ζωγραφική με δάσκαλο τον Γιάννη Μόραλη και σκηνογραφία με τον Βασίλη Βασιλειάδη, στη σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Από το 1980, έχει λάβει μέρος σε πολλές εκθέσεις ζωγραφικής και performance στην Αθήνα, την Ισπανία, το Βέλγιο, τη Ρωσία κ.α. Παράλληλα, έχει σκηνογραφήσει θεατρικά έργα στο Εθνικό Θέατρο, στο Κ.Θ.Β.Ε., στη Λυρική Σκηνή, στο Μέγαρο Μουσικής, στο Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου και σε πολλούς ιδιωτικούς θιάσους. Εκθέσεις του Γιάννη Μετζικώφ έχουν φιλοξενηθεί στο Φεστιβάλ Πατρών ("Σκηνογραφία για μια παράσταση που δεν θα γίνει ποτέ"), στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη ("Προσωπεία") και στο Μουσείο Καλών Τεχνών Αλέξανδρου Πούσκιν στη Μόσχα ("Μεταμορφώσεις"). Ζωγράφος, γλύπτης, καλλιτέχνης των "εγκαταστάσεων", ο Μετζικώφ είναι παράλληλα σκηνογράφο και ενδυματολόγος. Έχει συνεργαστεί σχεδόν με όλους τους Έλληνες σκηνοθέτες: Κακογιάννη, Βολανάκη, Βουτσινά, Κούνδουρο, Ευαγγελάτο, Μιχαηλίδη, Τσιάνο, Χουβαρδά, Ζουζού Νικολούδη κ.ά.

5. Θούλη Μισιρλόγλου, Αν. Διευθύντρια MOMus-Πειραματικό Κέντρο Τεχνών, Μητροπολιτικός Οργανισμός Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης, Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού

Έχει σπουδάσει Αρχαιολογία και Ιστορία Τέχνης με ειδίκευση στην Ιστορία της τέχνης στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Δραστηριοποιούμενη από το 2000 στο χώρο της επιμέλειας δημόσιων και ιδιωτικών συλλογών, εκδόσεων και εικαστικών εκθέσεων, έχει συνεργαστεί με πολλούς μουσειακούς και άλλους πολιτιστικούς φορείς, δημόσιους και ιδιωτικούς, καθώς και καλλιτέχνες. Κατά το διάστημα 2005-2006 συμμετείχε στην αναδιοργάνωση του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, ενώ από το 2007 εργάστηκε σταθερά ως επιμελήτρια εκθέσεων και συλλογών του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, του οποίου ανέλαβε τη Διεύθυνση το 2017. Αρθρογραφεί συχνά σχετικά με θέματα της σύγχρονης τέχνης και της μουσειολογίας. Έχει πάρει μέρος στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών πολιτιστικών επιχειρησιακών προγραμμάτων, έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμες κριτικές επιτροπές αναφορικά με τη σύγχρονη τέχνη, είναι μέλος εικαστικών επιτροπών και ενώσεων, ιδρυτικό μέλος καλλιτεχνικών συλλογικοτήτων, καθώς και της Εταιρείας Ελλήνων Ιστορικών Τέχνης. Αυτή τη στιγμή είναι υπηρεσιακή Διευθύντρια στο Πειραματικό Κέντρο Τεχνών του Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης (MOMus).

6. Δημήτριος Μούρτζης, Καθηγητής Μεθόδων Προγραμματισμού και Ελέγχου Συστημάτων Παραγωγής του Τμήματος Μηχανολόγων και Αεροναυπηγών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, Διευθυντής Εργαστηρίου Συστημάτων Παραγωγής και Αυτοματισμού / Δυναμικής Μηχανών

Κατέχει Δίπλωμα Μηχανολόγου Μηχανικού από το Πολυτεχνικό Ινστιτούτο «GH. ASACHI» του Ιάσιου Ρουμανίας και Διδακτορικό Δίπλωμα από το Τμήμα Μηχανολόγων και Αεροναυπηγών Μηχανικών του Πανεπιστήμιου Πατρών. Είναι Αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Μηχανολόγων και Αεροναυπηγών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, από τον Οκτώβριο του 2015 μέχρι σήμερα. Διετέλεσε Διευθυντής του Κατασκευαστικού Τομέα από το 2015 έως το 2017 και είναι Αναπληρωτής Πρόεδρος του Τμήματος Μηχανολόγων και Αεροναυπηγών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, από τον Δεκέμβριο του 2017 μέχρι σήμερα. Διδάσκει σε 6 προπτυχιακά και 3 μεταπτυχιακά μαθήματα. Τα κύρια επιστημονικά του ενδιαφέροντα εστιάζονται στον Σχεδιασμό, στον Προγραμματισμό και στον Έλεγχο Συστημάτων και Δικτύων Παραγωγής, στη Μοντελοποίηση Προηγμένων Διεργασιών Παραγωγής και στην Αυτοματοποίηση καθώς και στην Ευελιξία και Πολυπλοκότητα των Συστημάτων Παραγωγής. Συμμετέχει επίσης ενεργά στον Ψηφιακό Μετασχηματισμό και στην εφαρμογή πρακτικών της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης (Industry 4.0). Είναι εκλεγμένο μέλος (Fellow Member) στην “Διεθνή Ακαδημία για την Έρευνα στην Παραγωγή”, (CIRP), μέλος της Τεχνικής Επιτροπής του International Federation of Automatic Control (IFAC) μέλος του International Federation of Information Processing IFIP WG 5.7. Είναι συντονιστής της εκπαιδευτικής δράσης για Μηχανικούς Teaching Factories, με αντικείμενο την εκπαίδευση και την κατάρτιση των φοιτητών σε στενή συνεργασία με την βιομηχανία. Είναι Επιστημονικός Υπεύθυνος εκπροσωπώντας το Πανεπιστήμιο Πατρών για τη δραστηριότητα του στο πρόγραμμα iPodia. Είναι κριτής σε περισσότερα από 55 διεθνή επιστημονικά περιοδικά και σε μεγάλο αριθμό διεθνών επιστημονικών συνεδρίων, καθώς και μέλος στις συντακτικές επιτροπές 7 διεθνών επιστημονικών περιοδικών. Έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 70 επιστημονικές παρουσιάσεις και προσκεκλημένες ομιλίες σε διεθνή φόρουμ, οργανωμένα από την Ε.Ε.

7. Τάσης Παπαϊωάννου, Καθηγητής Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου

Ο Τάσης Παπαϊωάννου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ. Επέστρεψε στη Σχολή ως επιστημονικός συνεργάτης και ασχολήθηκε συστηματικά με τη διδασκαλία του μαθήματος της Κτιριολογίας και των Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων. Σήμερα είναι καθηγητής του Τομέα 1, της περιοχής των Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων, της Σχολής Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ. Έχει δώσει διαλέξεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Συνεργάζεται με τον αρχιτέκτονα Δημήτρη Ησαΐα με τον οποίο διατηρούν αρχιτεκτονικό γραφείο από το 1979. Στο πλαίσιο αυτής της ομάδας, αλλά συνεργαζόμενος και με άλλους αρχιτέκτονες, έχει εκπονήσει πολλές αρχιτεκτονικές μελέτες δημοσίων και ιδιωτικών έργων. Από αυτά, πολλά παρουσιάζονται στην ελληνική και ξένη βιβλιογραφία. Έχει συμμετάσχει σε σημαντικούς Πανελλήνιους αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς με προτάσεις που έχουν αποδώσει μεγάλο αριθμό βραβεύσεων. Οι συμμετοχές του αυτές αποτελούν σημαντικό τμήμα της αρχιτεκτονικής του δουλειάς, αλλά και πεδίο έρευνας και προβληματισμού. Το 2000 το έργο του "Κτίριο Γραφείων στην Αθήνα" κέρδισε το πρώτο βραβείο του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής, στην κατηγορία "Έργα επαγγελματικής και κοινής χρήσης". Το Μάιο του 2003 παρουσίασε με το ζωγράφο Αλέκο Φασιανό στην "Αθηναΐδα", την έκθεση "Ζωγραφικός και Αρχιτεκτονικός χώρος" η οποία παρουσιάστηκε επίσης στη Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης Casa Bianca το 2005. Το 2009 παρουσιάστηκε στο Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη η κοινή έκθεση με το Α. Φασιανό "Το Χρώμα και το Φως στη Ζωγραφική και την Αρχιτεκτονική". Έχει δημοσιεύσει σειρά άρθρων για θέματα αρχιτεκτονικής σε ελληνικά και ξένα βιβλία, περιοδικά και εφημερίδες. Έχει συμμετάσχει με έργα του σε εκθέσεις αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει συγγράψει με τον Α. Φασιανό το βιβλίο "Άναρχη πόλη" (εκδ. Κάκτος, 2004) και έχει συμμετάσχει με άλλους αρχιτέκτονες στη συγγραφή του βιβλίου "Αρχιτεκτονική. Ιδέες που συναντιόνται, ιδέες που χάνονται" (εκδ. Παπασωτηρίου, 2004). Το 2005 έγραψε την "Αρχιτεκτονική του καθημερινού" (εκδ. Καστανιώτη) ενώ το 2008 το βιβλίο "Η Αρχιτεκτονική και η Πόλη" (εκδ. Καστανιώτη).

8. Δημήτριος Φράγκος, Καθηγητής Εικαστικών Τεχνών-Ζωγραφικής του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Ο Δημήτρης Φράγκος γεννήθηκε το 1958 στα Ιωάννινα. Σπούδασε στην Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού. Δίδαξε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ. και στην École Supérieure d'Art et Design του Saint-Étienne. Είναι καθηγητής στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Α.Π.Θ. Το στίγμα της εικαστικής και της διδακτικής προβληματικής του ίσως διαφαίνεται στην πρώτη παράγραφο του 30σέλιδου υπομνήματος, που κατέθεσε προ 20ετίας στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων, εν όψει ακαδημαϊκής εξέλιξης: Μία από τις απαντήσεις που μπορεί να σκεφτεί κανείς, όταν ο πρωτοετής φοιτητής ―μη έχοντας υπόψη του την περίφημη κρήνη του Duchamp και βλέποντας απλώς ένα ουρητήριο να έχει μεταφερθεί από τα μπάζα της ανακαίνισης των χώρων υγιεινής της σχολής στο εργαστήριο εικαστικών― θέτει το ερώτημα «Μα τελικά τι είναι τέχνη;», είναι η ακόλουθη: «Τέχνη είναι αυτό που κάνουν οι καλλιτέχνες». Ή: «Τέχνη είναι ό,τι ορίζεται ως τέτοιο από εκείνον που το παράγει», απαιτώντας ενδεχομένως ως πρόσθετη εγγύηση τη συναίνεση ενός ακόμη προσώπου. Συχνά προσφεύγω σ’ αυτούς τους ορισμούς διότι ―συν τοις άλλοις― υπηρετούν την εκπαιδευτική αρχή της πρόκλησης πνευματικού ερεθισμού αντί της παροχής ασφαλούς καταφυγίου στις βεβαιότητες. Στην περίπτωση όμως, που θα έπρεπε να καταθέσω ενόρκως την προσωπική μου αίσθηση, ίσως προτιμούσα τον ορισμό του Christian Boltanski : «Τέχνη είναι ό,τι παράγει συγκίνηση».

9. Χρυσή Χατζηχρήστου, Καθηγήτρια Σχολικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών

Η Δρ. Χρυσή (Σίσσυ) Χατζηχρήστου είναι Καθηγήτρια Σχολικής Ψυχολογίας και Πρόεδρος του Τμήματος Ψυχολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι Διευθύντρια του Μεταπτυχιακού Προγράμματος «Σχολικής Ψυχολογίας» και Διευθύντρια του Εργαστηρίου Σχολικής Ψυχολογίας. ΗΔρ. Χατζηχρήστουεκλέχτηκεπρόσφαταμέλοςτου Executive Board of Trainers of School Psychologists, USA και President-elect of the International School Psychology Association.Έκανε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στις Η.Π.Α., στο Πανεπιστήμιο Harvard, όπου πήρε το Master και το Δίπλωμα Ανωτάτων Σπουδών στην Εξελικτική Ψυχολογία, και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο Berkeley της Καλιφόρνιας από το οποίο πήρε το Διδακτορικό Δίπλωμα στη Σχολική και Συμβουλευτική Ψυχολογία και εργάστηκε ως επιστημονική συνεργάτιδα. Έχει διατελέσει Postdoctoral Research Fellow και επιστημονική συνεργάτιδα στο Max-Planck Institute for Human Development and Education του Βερολίνου. Έχει εργαστεί σε κέντρα ψυχικής υγείας και σχολεία στις Η.Π.Α. και στην Ελλάδα. Διετέλεσε Γραμματέας του Διοικητικού Συμβουλίου του Διεθνούς Συλλόγου Σχολικής Ψυχολογίας (International School Psychology Association), μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Ψυχολογικής Εταιρείας και Συντονίστρια του Κλάδου Σχολικής Ψυχολογίας της Ελληνικής Ψυχολογικής Εταιρείας. Το ερευνητικό και συγγραφικό της έργο συμβάλλει στην οριοθέτηση του κλάδου της Σχολικής Ψυχολογίας στην Ελλάδα, καθώς και στον σχεδιασμό, στην εφαρμογή και την αξιολόγηση προγραμμάτων πρόληψης και παρέμβασης στη σχολική κοινότητα και στη διασύνδεση του Πανεπιστημίου με τα σχολεία και τη διεθνή επιστημονική κοινότητα. Πολλές μελέτες της έχουν δημοσιευθεί σε έγκυρα ελληνικά και διεθνή επιστημονικά περιοδικά και βιβλία. Πρόσφατα τιμήθηκε με το International Scholar Award στη Σχολική Ψυχολογία του Διεθνούς Συλλόγου Σχολικής Ψυχολογίας. Επίσης, έχει εκλεγεί μέλος της Ομάδας για Διεθνείς Σχέσεις στην Ψυχολογία της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρείας.

 

ΠΡΟΣΚΕΚΛΗΜΕΝΟΣ ΟΜΙΛΗΤΗΣ

 

Κώστας Βαρώτσος, Γλύπτης, Καθηγητής στο τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Ο Κώστας Βαρώτσος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1955. Σπούδασε στην Σχολή Καλών Τεχνών της Ρώμης και στην Αρχιτεκτονική Σχολή της Πεσκάρα στην Ιταλία. Το 1991 έλαβε την υποτροφία του ιδρύματος Fulbright. Το 1999 εκλέχθηκε Καθηγητής στο τμήμα Αρχιτεκτόνων της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης. Είναι μέλος της Ακαδημίας Engelberg της Ελβετίας. Έργα του βρίσκονται σε δημόσιους χώρους στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στην Ιταλία, στην Ελβετία, στην Ισπανία, στην Αίγυπτο και στις Η.Π.Α. Έχει πραγματοποιήσει πλήθος ατομικών και ομαδικών εκθέσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει συμμετάσχει τρεις φορές στην Biennale της Βενετίας (1993, 1995, 1999) και του Σάο Πάολο (1987) καθώς και στην Documenta Kassel (2017). To 2014 τιμήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Ιταλίας ως Cavaliere de la Repubblica Italiana για τη συνολική καλλιτεχνική προσφορά του στην Ιταλία. Το 2017 παρέλαβε το Παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος της Τιμής από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Ζει και εργάζεται στην Ελλάδα.

 

ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ

    1. Δημήτριος Ησαΐας, Ομότιμος Καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας (Αρσακείων ‒ Τοσιτσείων Σχολείων) [Εργαστήριο Δημιουργικής Γραφής]

Ο Δημήτρης Ησαΐας γεννήθηκε στην Αθήνα και αποφοίτησε από την Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ. Από τα φοιτητικά του χρόνια συνεργάζεται με τον Τάση Παπαϊωάννου, συνεργασία που από το 1979 έχει τη μορφή αρχιτεκτονικού γραφείου. Έχει εκπονήσει μελέτες για δημόσια και ιδιωτικά έργα και έχει πάρει μέρος σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς με προτάσεις που έχουν αποδώσει μεγάλο αριθμό βραβεύσεων. Η τελευταία αυτή δραστηριότητα αποτελεί σημαντικό τμήμα της δουλειάς του αλλά και πεδίο έρευνας και προβληματισμού. Το αρχιτεκτονικό του έργο παρουσιάζεται σε πλήθος δημοσιεύσεων στην ελληνική και διεθνή βιβλιογραφία καθώς και σε σημαντικές αρχιτεκτονικές εκθέσεις. Ο κατάλογος των έργων του γραφείου Δ. Ησαΐας και Τ. Παπαϊωάννου περιλαμβάνει κτίρια όπως το Δικαστικό Μέγαρο Αιγίου (Α’ βραβείο πανελλήνιου αρχιτεκτονικού διαγωνισμού-1988), το κτίριο γραφείων στην Αθήνα (βραβείο ΕΙΑ – 2000), τα Αρσάκεια Σχολεία Πατρών (2004) και Τιράνων (2007) και το Μουσείο Περιβάλλοντος Στυμφαλίας (Ειδικό βραβείο – 2008). Παράλληλα ανέπτυξε ερευνητική δραστηριότητα για θέματα κατοικίας στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (1984-1992) και στο Johns Hopkins Center for Metropolitan Planning and Research (1982-1983). Σημαντική θέση στη διαμόρφωση των απόψεών του έχει η διδακτική του δραστηριότητα και η σχέση του με την Αρχιτεκτονική Σχολή του ΕΜΠ. Το 1992 εκλέχτηκε Λέκτωρ του Τομέα Ι των Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ όπου και εξακολουθεί να διδάσκει στη βαθμίδα του Καθηγητή. Έχει δώσει διαλέξεις και συμμετέχει στο δημόσιο διάλογο που αφορά στην αρχιτεκτονική και στην πόλη δημοσιεύοντας άρθρα και σχόλια σε βιβλία, περιοδικά και εφημερίδες. Μεταξύ άλλων συμμετείχε στη συγγραφή του βιβλίου «Αρχιτεκτονική. Ιδέες που συναντιούνται- ιδέες που χάνονται» (2004). Το έργο του παρουσιάζεται αναλυτικά στη Μονογραφία «Δημήτρης Ησαΐας- Τάσης Παπαϊωάννου, Αρχιτεκτονική 1980-2010» (2011).

 

2. Σοφία Αυγερινού-Κολώνια, Ομότιμη Καθηγήτρια του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου [Εργαστήριο Πολεοδομίας]

Ομότιμη Καθηγήτρια ΕΜΠ. Απόφοιτος Τοσιτσείου Αρσακείου Λυκείου. Αρχιτέκτονας Μηχανικός Ε.Μ.Π. Διπλωματούχος: Ινστιτούτου Περιφερειακής Ανάπτυξης Παντείου, Μεταπτυχιακών Πολεοδομικών Σπουδών (DEA) Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales-Paris. Διδάκτωρ Αστικής Γεωγραφίας ΕΗΕSS με υποτροφία ιδρύματος Α. Ωνάση. Επαγγελματική δραστηριότητα σε πολεοδομικές-χωροταξικές και αναπτυξιακές μελέτες του δημοσίου. Διακρίσεις σε εθνικούς και διεθνείς αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς. Διετέλεσε Διευθύντρια του Τομέα Πολεοδομίας-Χωροταξίας και του Εργαστηρίου Χωροταξίας και Οικιστικής Ανάπτυξης της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΕΜΠ. Έχει διευθύνει 34 ερευνητικά προγράμματα μελετώντας την εναλλακτική πρόταση της συμβολής του πολιτισμού στον αναπτυξιακό χωρικό σχεδιασμό και ειδικότερα της δημιουργικότητας και του αστικού τουρισμού ως επιπλέον δυνατότητες για τη βιώσιμη ανάπτυξη, τη βελτίωση της λειτουργικότητας, της διαχείρισης και της διοίκησης των πόλεων και των μικρών οικισμών. Έχει μεγάλο αριθμό δημοσιεύσεων και συμμετοχών σε ελληνικές και διεθνείς επιστημονικές διοργανώσεις. Διετέλεσε: μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής Ρυθμιστικών Σχεδίων και Πολεοδομικών Μελετών και της Μόνιμης Επιτροπής Χωροταξικού Σχεδιασμού του Τεχνικού Επιμελητηρίου της Ελλάδας, Εκλεγμένο μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής Ειδικότητας Αρχιτεκτόνων, της Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ, της Αντιπροσωπείας του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Διπλωματούχων Ανωτάτων Σχολών και του Ανώτατου Πειθαρχικού Συμβουλίου του ΤΕΕ. Εκλεγμένο μέλος της Διεθνούς Εκτελεστικής Επιτροπής του Διεθνούς Συμβουλίου Μνημείων και Τοποθεσιών (ICOMOS), Τεχνικού συμβούλου της UNESCO. Είναι πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Πολεοδόμων και Χωροτακτών.

3. Σταύρος Γυφτόπουλος, Καθηγητής Ανάλυσης και Σύνθεσης Αρχιτεκτονικού Έργου της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου [Εργαστήριο Αρχιτεκτονικής]

Αρχιτέκτων, Καθηγητής Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΕΜΠ, MSc University of Shefield. Τα ερευνητικά ενδιαφέροντα καλύπτουν τους τομείς της Αρχιτεκτονικής σύνθεσης, της μεθοδολογίας σχεδιασμού, της ένταξης σύγχρονης αρχιτεκτονικής σε περιοχές ιστορικού αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος, επανάχρησης ιστορικών κτιρίων και μετασχηματισμών της αρχιτεκτονικής κατά την εξέλιξη του θεατρικού χώρου. Έχει πλούσιο αρχιτεκτονικό έργο και συμμετοχές σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς με πολλές διακρίσεις. Έχει δημοσιεύσεις του αρχιτεκτονικού του έργου όπως επίσης και άρθρα θεωρητικού περιεχομένου, ανακοινώσεις σε συνέδρια και σεμινάρια και συμμετοχές σε εκθέσεις αρχιτεκτονικής ορισμένες από τις οποίες έχει επιμεληθεί.

4. Ματθαίος Παπαβασιλείου, Αναπληρωτής Καθηγητής Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου [Εργαστήριο Πληροφορικής]

Ο Ματθαίος Παπαβασιλείου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) και στη Σχολή Αρχιτεκτονικής Bartlett του Πανεπιστημίου του Λονδίνου (UCL). Έχει διδάξει στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και στην συνέχεια ανέλαβε καθήκοντα ως μέλος ΔΕΠ στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ, όπου υπηρετεί ως Καθηγητής (στην Βαθμίδα Επίκουρου Καθηγητή). Διδάσκει στην περιοχή των Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων (Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού) και τα ερευνητικά ενδιαφέροντά του περιλαμβάνουν τον Αστικό Σχεδιασμό, Θέματα Συλλογικής Κατοικίας, Θέματα Βιοκλιματικού Σχεδιασμού και Θέματα ενσωμάτωσης τεχνολογίας στη διαδικασία σχεδιασμού, στο κτήριο (ευφυές κτήριο/smart building) και στην πόλη (ευφυείς πόλεις/smart cities). Είναι ιδρυτικό μέλος του αρχιτεκτονικού γραφείου «ENTAΣΙΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ», έχει εκπονήσει αρχιτεκτονικές μελέτες δημοσίων και ιδιωτικών έργων, έχει βραβευθεί σε Εθνικούς και Διεθνείς Αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς και έχει συμμετάσχει σε δεκάδες εκθέσεις αρχιτεκτονικού έργου.

5. Αλεξάνδρα Βούγια, Επίκ. Καθηγήτρια Ιστορίας και Θεωρίας της Αρχιτεκτονικής του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης [Εργαστήριο Δημιουργικής Γραφής]

Η Αλεξάνδρα Βούγια αποφοίτησε το 2007 από το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΑΠΘ. Απέκτησε MS in Advanced Architectural Design στο GSAPP του Columbia University (2008). Τον Ιούνιο του 2016 της απονεμήθηκε το διδακτορικό δίπλωμα από την Architectural Association – School of Architecture. Από το 2009, συμμετέχει ως ιδρυτικό μέλος στο συνεργατικό γραφείο ΦΑΤΟΥΡΑ. Έχει εργαστεί στη Νέα Υόρκη και την Αθήνα και έχει διδάξει στην Architectural Association και το University of Westminster. Είναι Επίκουρη Καθηγήτρια στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Α.Π.Θ., όπου διδάσκει Ιστορία και Θεωρία της Αρχιτεκτονικής.

6. Δημήτριος Γιαννίσης, Αν. Καθηγητής Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών [Εργαστήριο Πληροφορικής]

Αρχιτέκτων Μηχανικός, ΕΜΠ (1990), Master of Technological Design (MTD), T.U. Delft (1993) ως βοηθός (AIO) στην ερευνητική οµάδα DKS (Design Knowledge Systems). Έχει συνεργαστεί με διάφορα αρχιτεκτονικά γραφεία και εργαστεί στο γραφείο Α66 Εργαστήρι Αρχιτεκτονικής ∆ηµήτρης και Σουζάνα Αντωνακάκη (1994-1999). Διδάσκει από το 1999 στο Τµήµα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Πατρών. Στα πλαίσια της ακαδημαϊκής του δραστηριότητας παράλληλα με ζητήματα σχεδιασμού του χώρου, ασχολήθηκε με θέματα αρχιτεκτονικής ανάλυσης και αναπαράστασης και ειδικότερα με τον ρόλο των νέων τεχνολογιών στη παραγωγή αρχιτεκτονικού έργου. Έχει συμμετάσχει σε συνέδρια αρχιτεκτονικής με ανακοινώσεις και παρουσιάσεις του έργου του. Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε ομαδικές εκθέσεις και έχουν δημοσιευτεί σε αρχιτεκτονικά περιοδικά. Έχει λάβει µέρος και διακριθεί σε διεθνής αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς. Από το 1990, διατηρεί γραφείο στην Αθήνα.

7. Δημήτριος Γουρδούκης, Επίκ. Καθηγητής του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης [Εργαστήριο Πληροφορικής]

Ο Δημήτρης Γουρδούκης είναι κάτοχος διδακτορικού από το Τμήμα Αρχιτεκτόνων του ΑΠΘ, Master στην Αρχιτεκτονική από τη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Washington University in St Louis και Διπλώματος Αρχιτέκτονα Μηχανικού από το ΑΠΘ. Έχει εκτεταμένη διδακτική εμπειρία στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του ΑΠΘ, ενώ έχει διδάξει παλαιότερα στη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Washington University. Είναι μέρος της διδακτικής ομάδας και βασικός συντελεστή του Μεταπτυχιακού Προγράμματος “Σχεδιασμός Αιχμής: Καινοτομία και Διεπιστημονικότητα στον Αρχιτεκτονικό Σχεδιασμό” από την αρχή της ίδρυσής του το 2015. Έχει επιβλέψει έναν σημαντικό αριθμό διπλωματικών και ερευνητικών εργασιών τόσο σε προπτυχιακό όσο και σε μεταπτυχιακό επίπεδο. Έχει δημοσιεύσει ένα μεγάλο αριθμό άρθρων σε διεθνείς και ελληνικές εκδόσεις, έχει παραχωρήσει πολλές διαλέξεις σε ιδρύματα της Ελλάδας και του εξωτερικού, ενώ έχει παρουσιάσει το επιστημονικό του έργο σε μία σειρά διεθνών συνεδρίων. Το ακαδημαϊκό του έργο έχει διακριθεί κατ' επανάληψη με βραβεία και υποτροφίες. Είναι δημιουργός του αρχιτεκτονικού γραφείου 'object-e architecture' με το οποίο έχει διακριθεί επανειλημμένως με 21 βραβεία και διακρίσεις σε διεθνείς και εθνικούς αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς. Έχει διακριθεί με το βραβείο καλύτερης μελέτης στα Ελληνικά Βραβεία Αρχιτεκτονικής του 2020. Το αρχιτεκτονικό του έργο έχει δημοσιευθεί και εκτεθεί εκτεταμένα στην Ελλάδα και διεθνώς.

8. Δήμητρα Κατσώτα, Καθηγήτρια Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών [Εργαστήριο Αρχιτεκτονικής]

Η Δήμητρα Κατσώτα είναι αρχιτέκτων, καθηγήτρια αρχιτεκτονικού σχεδιασμού στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Πατρών, όπου διδάσκει και συντονίζει εργαστήρια, μαθήματα σχετικά την αρχιτεκτονική πρακτική και θεωρία και έρευνα μέσω του σχεδιασμού. Είναι επικεφαλής διεθνών συνεργασιών του Πανεπιστημίου Πατρών με το Πανεπιστήμιο του Τορόντο (2022- ) και τα Πανεπιστήμια της Νάπολης και Μπολόνια (2022- ), εργαστηρίων - joint studios σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Γενεύης (2021), το Πανεπιστήμιο του Τορόντο (2009, 2019, 2022), το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Βιέννης (2016-17), το Rhode Island School of Design (2015) και συντονίστρια της εν εξελίξει έρευνας σχεδιασμού www.coastaldomains.upatras.gr. To 2015 ήταν επισκέπτρια ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο Harvard, Graduate School of Design. Είναι συνιδρύτρια του γραφείου buerger katsota architects με έδρα την Αθήνα και τη Βιέννη. Το μελετητικό αντικείμενο του γραφείου περιλαμβάνει έργα ιδιωτικά και δημόσια, έρευνα και επιμελητική δραστηριότητα σχετικά με την αρχιτεκτονική και τον αστικό σχεδιασμό. Μελέτες και έργα του γραφείου buerger katsota architects έχουν διακριθεί σε διεθνείς διαγωνισμούς και βραβεία όπως τα Best Architects 20 Residential Single-Family Award και Bigsee Architecture Award 2019 για τις κατοικίες A·2 (2019). Το 2015 και 2013, τα έργα ‘Six Thresholds Playground’ και ‘House A + B’ αντίστοιχα, ήταν υποψήφια για το Βραβείο Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Σύγχρονη Αρχιτεκτονική Mies van den Rohe. Το έργο ‘Patras Student Studios’ έχει βραβευτεί στα Βραβεία Ελληνικής Αρχιτεκτονικής 2013 του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής στην κατηγορία ‘δημόσια και κοινή χρήση’ και η κατοικία στη Βιέννη ‘House S’, στα Βραβεία Αρχιτεκτονικού Έργου ΣΑΔΑΣ στην κατηγορία ‘αρχιτεκτονική εκτός συνόρων’ (2010). Το έργο του γραφείου έχει δημοσιευθεί εκτενώς σε διεθνείς επιθεωρήσεις, αρχιτεκτονικά περιοδικά, τον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο όπως Wallpaper, Bauwelt, Αρχιτεκτονικά Θέματα, Ελληνικές Κατασκευές, Guardian, Η Καθημερινή, Το Βήμα και παρουσιασθεί σε αρχιτεκτονικές εκθέσεις στο Μουσείο Μπενάκη, the Boston Museum of Science, the Architekturzentrum Wien, the Harvard Graduate School of Design, Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας.

Ως επιμελήτρια της διεθνούς δίγλωσσης επιθεώρησης αρχιτεκτονικής ΔΟΜΕΣ (2005-11) έχει επιμεληθεί πενήντα εννέα τεύχη, δύο Επετηρίδες Ελληνικής Αρχιτεκτονικής, πέντε εκθέσεις και συνδιοργάνωσε τρείς αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς. Το 2009 ίδρυσε τα Βραβεία Αρχιτεκτονικής ΔΟΜΕΣ. Σπούδασε αρχιτεκτονική στην Architectural Association School of Architecture, Λονδίνο (AADipl, 1996) και το Πανεπιστήμιο Harvard, Graduate School of Design, Cambridge - MA (MΑrch, 2001).

9. Αικατερίνη Κοτζιά, Επίκ. Καθηγήτρια Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων [Εργαστήριο Πληροφορικής]

Αρχιτέκτων Μηχανικός Α.Π.Θ. (1997). Master of Arts in Design Studies από το Central Saint Martin’s College of Art and Design (2000) με υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση. Ιδρυτικό μέλος του αρχιτεκτονικού σχήματος Κ&Κ Architects (2000- ). Επίκουρη Καθηγήτρια Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (2018). Από το 2019 διδάσκει επίσης Σχεδιασμό και Επιμέλεια Εκθέσεων στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών του Τμήματος Εικαστικών Τεχνών & Επιστημών της Τέχνης της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Το 2006 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην 10η Διεθνή Έκθεση Αρχιτεκτονικής Biennale Βενετίας ως συνεπιμελήτρια της Ελληνικής Συμμετοχής (με τους Ηλία Κωνσταντόπουλο, Λόη Παπαδόπουλο, Κορίνα Φιλοξενίδου). Από το 2000 ως το 2010 έχει συμμετάσχει ως κύρια ερευνήτρια σε ερευνητικά προγράμματα αστικού σχεδιασμού του Α.Π.Θ. Έχει συμμετάσχει σε κριτικές επιτροπές αρχιτεκτονικών διαγωνισμών και εργαστηρίων σχεδιασμού ως κριτής και έχει επιμεληθεί και συντονίσει εργαστήρια σχεδιασμού που σχετίζονται με τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα, όπως το εργαστήριο Original Copies στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού Συμβιώσεις στο Τμήμα Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (2012).

10. Αλκμήνη Πάκα, Καθηγήτρια Αρχιτεκτονικού και Αστικού Σχεδιασμού, Πρόεδρος του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης [Εργαστήριο Πολεοδομίας]

Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από το Κολλέγιο «Ανατόλια» το 1975. Φοίτησε στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Α.Π.Θ. και έλαβε το δίπλωμά της το 1981. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο College of Environmental Design, University of California, Berkeley, (M.Arch./1982). Συνέχισε τις σπουδές της, ως υπότροφος του Ι.Κ.Υ. και έλαβε Diplome d' Etudes Approfondies (D.E.A./1984) με θέμα «Geographie–Amenagement du Patrimoine”, από το Πανεπιστήμιο Paris IV-Sorbonne και στη συνέχεια M.A. in Conversation Studies (1985) από το I.A.A.S. - University of York, στην Αγγλία. Εργάστηκε στην Ακαδημία της Αρχιτεκτονικής στο Παρίσι (1987-1989) ως ερευνητής, στο ΥΠ.ΠΟ (1993 -2000) ως αρχιτέκτων - αναστηλωτής και επιμελήτρια εκθέσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, καθώς και ως ελεύθερος επαγγελματίας (1989-1993 / 2000 - ). Διδάσκων (Π.Δ. 407) στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων Θεσσαλίας (2000-2005) και στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Α.Π.Θ. (2001 – 2004). Εκλέχτηκε, στη βαθμίδα του λέκτορα το 2004, στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Α.Π.Θ. -με γνωστικό αντικείμενο τον «αρχιτεκτονικό και αστικό σχεδιασμό- και στη βαθμίδα του επίκουρου το 2010. Από το 2005 μέχρι σήμερα διδάσκει στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου, «Περιβαλλοντικός Σχεδιασμός Πόλεων και Κτιρίων». Έχει σχεδιάσει και επιβλέψει το στήσιμο, μεγάλου αριθμού μουσειακών εκθέσεων. Έχει εκπονήσει πολυάριθμες μελέτες ανάδειξης αρχαιολογικών χώρων και μελέτες ιδιωτικών έργων.

11. Άγγελος Παπαγεωργίου, Αν. Καθηγητής Αρχιτεκτονικού και Αστικού Σχεδιασμού, Πρόεδρος του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων [Εργαστήριο Πολεοδομίας]

Ο Άγγελος Παπαγεωργίου γεννήθηκε στα Ιωάννινα και σπούδασε αρχιτεκτονική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Στη Θεσσαλονίκη συνεργάστηκε με τούς καθηγητές Λόη Παπαδόπουλο και Γιώργο Παπακώστα στη μελέτη του Δημοτικού Θεάτρου Καλαμαριάς και με τον καθηγητή Δημήτρη Φατούρο στις μελέτες επέκτασης των Αρχαιολογικών Μουσείων Φιλίππων και Καβάλας. Στα Ιωάννινα, με τον αρχιτέκτονα Γιώργο Παπαγεωργίου, δραστηριοποιούνται σε ένα ευρύ φάσμα μελετών δημοσίων κτιρίων και χώρων, αποκατάστασης μνημείων και συνόλων, ενώ συμμετείχε σε εθνικούς και διεθνείς αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς αστικού σχεδιασμού. Τον Μάρτιο του 2015 εξελέγη αναπληρωτής καθηγητής αρχιτεκτονικού και αστικού σχεδιασμού της Σχολής Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Το 2016 ορίστηκε πρόεδρος του Τμήματος Αρχιτεκτόνων και εξελέγη στην ίδια θέση του αυτόνομου πλέον Τμήματος το 2021. Από το 2019 διδάσκει στο Διατμηματικό Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα της Πολυτεχνικής Σχολής του Α.Π.Θ. “Προστασία Συντήρηση και Αποκατάσταση Μνημείων Πολιτισμού”. Άρθρα στο διαδίκτυο:

Εγκάρσιες διαδρομές/Ρυμοτομία και τοπόσημα στην αγορά των Ιωαννίνων https://app.box.com/s/1d76aaa2d7a82cacd43c

Ο Καραγάτσης στο Αιγαίο του 1950

http://www.kathimerini.gr/797200/article/politismos/eikastika/o-karagatshs-sto-aigaio-toy-1950

Το παράδειγμα και το υπόδειγμα/Αναχαιτίζοντας τη νεωτερικότητα

http://www.sadas-pea.gr/to-paradigma-ke-to-ipodigma-anachetizontas-ti-neoterikotita-architektones/

Το «αίνιγμα» του γεφυριού

https://www.kathimerini.gr/society/858665/to-ainigma-toy-gefyrioy/

Μια διαρκής εκκρεμότητα

https://www.kathimerini.gr/culture/561626440/mia-diarkis-ekkremotita/

Ο Καραγάτσης στο Αιγαίο του 1950

http://www.kathimerini.gr/797200/article/politismos/eikastika/o-karagatshs-sto-aigaio-toy-1950

Το παράδειγμα και το υπόδειγμα/Αναχαιτίζοντας τη νεωτερικότητα

http://www.sadas-pea.gr/to-paradigma-ke-to-ipodigma-anachetizontas-ti-neoterikotita-architektones/

Το «αίνιγμα» του γεφυριού

https://www.kathimerini.gr/society/858665/to-ainigma-toy-gefyrioy/

Μια διαρκής εκκρεμότητα

https://www.kathimerini.gr/culture/561626440/mia-diarkis-ekkremotita/

 

12. Άλκηστις Ρόδη, Αν. Καθηγήτρια Αστικού και Πολεοδομικού Σχεδιασμού του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών [Εργαστήριο Πολεοδομίας]

Η δρ Άλκηστις Π. Ρόδη είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Πατρών. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο ΕΜΠ (1994) και Αστικό Σχεδιασμό στο Harvard University, Graduate School of Design (MAUD, 1997). Απέκτησε Διδακτορικό από το Delft University of Technology (Ph.D, 2008). Στη διατριβή της ανέπτυξε ένα νέο σχεδιαστικό εργαλείο ανάπλασης αστικών περιοχών μετασχηματίζοντας το οικοδομικό τετράγωνο βάσει των αρχών της ‘Δημιουργικής Πόλης’. Το 2018-19 ήταν Επισκέπτρια Ακαδημαϊκός στο Massachusetts Institute of Technology (MIT). Υπήρξε υπότροφος του Ι.Κ.Υ., του Πανεπιστημίου Harvard, του Ιδρύματος Μιχελή και έλαβε ερευνητικές χορηγίες από το Ίδρυμα Ωνάση και το Ίδρυμα Λάτση. Έχει ασκήσει την αρχιτεκτονική και τον αστικό σχεδιασμό στις ΗΠΑ και την Ελλάδα. Διετέλεσε ειδική σύμβουλος του Αντιπροέδρου της Ελληνικής Κυβέρνησης για θέματα αστικού και πολεοδομικού σχεδιασμού. Η έρευνά της επικεντρώνεται στην αστική μορφολογία σε σχέση με σύγχρονες έννοιες όπως: αστική βιωσιμότητα και ανθεκτικότητα, ‘υγιείς’ και ΄πράσινες’ πόλεις, και καθολικός σχεδιασμός. Το 2015 εισήγαγε την έννοια του ‘Bricolage Urbanism’. Διεξήγαγε εκτενή έρευνα πάνω στη Ελληνική αρχιτεκτονική και πολεοδομία, η οποία οδήγησε στην έκδοση του βιβλίου Modern Architectures in History: Greece (Reaktion, 2013) με τον A. Tzonis. Επιμελήθηκε και συνεισέφερε σε συλλογικούς τόμους. Το ερευνητικό και σχεδιαστικό έργο της έχει δημοσιευθεί σε διεθνή περιοδικά και έχει λάβει διεθνείς διακρίσεις.

13. Βασίλης Στρουμπάκος, Επίκ. Καθηγητής Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών [Εργαστήριο Πληροφορικής]

Διπλωματούχος Αρχιτέκτων Α.Π.Θ. (2000), Μ.Arch in Architecture and Urbanism Architectural Association-Design Research Laboratory (2002), Research Fellow Architectural Association (2004). Ακαδημαϊκή διδασκαλία: Επίκουρος Καθηγητής Τμήμα Αρχιτεκτόνων, Πανεπιστημίου Πατρών (2020-τώρα), Studio tutor Architectural Association - DRL M.Arch (2002-2008), ΑΑ Media Studies (2006-2008), AA Diploma 11 (2004), Εντεταλμένος Λέκτωρ στο τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Πατρών (2008-2019) με ευρύτερο γνωστικό αντικείμενο τον ψηφιακό και παραμετρικό σχεδιασμό. Επικεφαλής στο τμήμα Architectural Association Digital Platforms, Επιμελητής στο New Media Research Cluster Architectural Association (2005-2007), Αρχιτέκτων στο γραφείο Zaha Hadid Architects (2002). Βραβεία Διακρίσεις: European Design Awards, Feidad Award, Possible Futures (Miami Bienale), Plecnik Institution Award of Excellence, Interactive Media Awards, AVA Digital Awards, Design Licks. Εκθέσεις: Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Αθήνα), London Architecture Biennale (Selfridges windows), Milan Biennale:Beyond Intimacy, Miami Biennale (Possible Futures), Arco the Greek Suspense Madrid, Software Boundaries Jaffa, Digital Topographies (Αθήνα-Θεσσαλονίκη). Δημοσιεύσεις: Wiley AD, Volume 78, Issue 1, Article: Radical Interface, p.126-129, Blueprint (One to watch), Archilovers, Ελληνικές Κατασκευές, Architizer, Αrchisearch, World Architecture Review, Piranesi Periodical, Exhiibtion Catalogue FEIDAD, Il Progetto magazine, European Design Awards Catalogue, Spazio Archittetura , New Italian Blood, AB magazine. Negotiate My Boundary!, (AA Publications 2002, Birkhauser 2006).

14. Κορνηλία Φιλοξενίδου, Επίκ. Καθηγήτρια Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού-Σχεδιασμού Εσωτερικών Χώρων του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων [Εργαστήριο Πληροφορικής]

Η Κορίνα Φιλοξενίδου είναι Επίκουρη Καθηγήτρια του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (1998) και στη συνέχεια ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα Design Studies στο Central Saint Martin’s (2000) με υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση. Διδάσκει αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και σχεδιασμό εσωτερικών χώρων από το 2007 σε συνεργασία με ιδιωτικά και δημόσια ιδρύματα. Έχει συντονίσει πολυάριθμα εργαστήρια αρχιτεκτονικού σχεδιασμού τα αποτελέσματα των οποίων έχουν εκτεθεί εντός και εκτός Ελλάδας. Έχει διδάξει στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Συμβιώσεις» του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (2013). Από το 2018 διδάσκει σχεδιασμό εκθέσεων στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Επιμέλεια Εκθέσεων: Θεωρητικές και Πρακτικές Προσεγγίσεις του Τμήματος Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Η Κορίνα Φιλοξενίδου είναι ιδρυτικό μέλος του γραφείου K&K Architects. Κύριο αντικείμενο του γραφείου αποτελεί ο σχεδιασμός έργων μικρής και μεγαλύτερης κλίμακας, η συμμετοχή σε ερευνητικά προγράμματα και διαγωνισμούς αστικού σχεδιασμού, καθώς και η επιμέλεια και ο σχεδιασμός εκθέσεων τέχνης και αρχιτεκτονικής. Το 2006 οι K&K Architects συνεπιμελήθηκαν με τους Η. Κωνσταντόπουλο και Λ. Παπαδόπουλο την ελληνική συμμετοχή στη 10η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας. Έργα του γραφείου έχουν διακριθεί σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς και βραβεία αρχιτεκτονικής, έχουν δημοσιευτεί εκτενώς στον ειδικό τύπο και έχουν παρουσιαστεί σε κύκλους αρχιτεκτονικών διαλέξεων.

15. Θέμης Χατζηγιαννόπουλος, Επίκ. Καθηγητής Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού και Οικοδομικής του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης [Εργαστήριο Αρχιτεκτονικής]

Ο Θέμης Χατζηγιαννόπουλος είναι Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με διδακτική εμπειρία σε προπτυχιακά και μεταπτυχιακά μαθήματα αρχιτεκτονικού, αστικού και περιβαλλοντικού σχεδιασμού. Οι βασικές, μεταπτυχιακές και διδακτορικές του σπουδές (Αρχιτέκτων Α.Π.Θ., MScWSACardiffUniversity, Διδάκτωρ Τμήματος Αρχιτεκτόνων Α.Π.Θ.) έτυχαν αναγνώρισης και στήριξης από 6 διαφορετικά ιδρύματα - οργανισμούς. Διαθέτει δημοσιευμένο θεωρητικό έργο και ερευνητικά ενδιαφέροντα που αφορούν στην αρχιτεκτονική συνθετική διαδικασία κατά την εκπόνηση όλων των μελετητικών φάσεων, καθώς και στην αμφίδρομη σχέση του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού με τις εξελίξεις στην τεχνολογία της δόμησης. Το εφαρμοσμένο έργο του έχει λάβει 11 βραβεία και διακρίσεις σε διεθνείς και πανελλήνιους διαγωνισμούς, παρουσιαστεί σε 17 εκθέσεις υψηλού κύρους και δημοσιοποιηθεί πάνω από 80 φορές στον ειδικό και τον ευρύτερο τύπο.

16. Αρχοντούλα Βασιλαρά, Δρ. Αρχιτέκτων Μηχανικός-Πολεοδόμος, Εργαστηριακό Διδακτικό Προσωπικό (ΕΔΙΠ) Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου [Εργαστήριο Πολεοδομίας]

Η Αρχοντούλα Βασιλαρά είναι Αρχιτέκτων Μηχανικός απόφοιτος Ε.Μ.Π. το 1997. Το 1999 απέκτησε το δίπλωμα μεταπτυχιακών σπουδών με ειδίκευση στην Πολεοδομία- Χωροταξία. Το 2011 απέκτησε τον τίτλο του διδάκτορα με τίτλο διατριβής «Σημείωση και Καταγραφή του οσμητικού τοπίου» στον Τομέα Πολεοδομίας και Χωροταξίας του ΕΜΠ, ενώ το 2013 πήρε πτυχίο παιδαγωγικής επάρκειας από την ΑΣΠΑΙΤΕ. Ανήκει στο Εργαστηριακό Διδακτικό Προσωπικό του ΕΜΠ, στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών στον Τομέα Πολεοδομίας Χωροταξίας, με γνωστικό αντικείμενο «Ανάλυση και Σχεδιασμός του Αστικού Περιβάλλοντος και Τοπίου», ενώ από το 1997 είναι ερευνήτρια του Εργαστηρίου Πολεοδομικής Σύνθεσης του ΕΜΠ. Τα ακαδημαϊκά της ενδιαφέροντα αφορούν τη σύλληψη της μορφής του αστικού χώρου ενώ η ερευνητική της εμπειρία αφορά τη φυσιογνωμία του τόπου και τα τοπία του. Οι δημοσιεύσεις της, σε ελληνικά αλλά και διεθνή μέσα, αφορούν κυρίως θέματα φυσιογνωμίας των τόπων και διάκρισης των τοπίων με έμφαση στο οσμητικό τοπίο. Έχει συμμετάσχει σε αρκετά σεμινάρια και συνέδρια ως εισηγήτρια.

17.Κωνσταντίνος Πετράκος, Εντεταλμένος Επίκ.Καθηγητής του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών [Εργαστήριο Αρχιτεκτονικής]

Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Πατρών και στο AAP του Πανεπιστημίου Cornell (MArchII) όπου έλαβε και το βραβείο John Hartell Graduate Award. Είναι συνιδρυτής των ΠOLITY και υποψήφιος διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Έχει εργασθεί στα αρχιτεκτονικά γραφεία Diversity στη Πάτρα (2009) και Massimiliano Fuksas στη Ρώμη (2010). Από το 2011 διατηρεί αρχιτεκτονικό γραφείο στη Πάτρα και έχει συμμετάσχει και διακριθεί σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς. Το 2014 βραβεύθηκε από τα βραβεία αρχιτεκτονικής ΔΟΜΕΣ, στη κατηγορία « καλύτερο πρώτο κτήριο νέου αρχιτέκτονα». Το αρχιτεκτονικό του έργο έχει δημοσιευθεί στον ειδικό τύπο και έχει εκτεθεί μεταξύ άλλων στην Biennale της Βενετίας και στο National Building Museum στην Ουάσιγκτον. Έχει συνεπιμεληθεί τις εκθέσεις «Architectural Autopsy: Learning From Diaspora (AAP Cornell NYC Gallery), Greekville: fragments of memory (Harvard Graduate School of Design) και εNAF Project Exhibition (Φετιχέ Τζαμί). Έχει συμμετάσχει σε διεθνή επιστημονικά συνέδρια με ανακοινώσεις, και επιστημονικές του εργασίες και κείμενά του έχουν δημοσιευθεί σε διεθνή έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα.

18. Ευφροσύνη Τσακίρη, Δρ. Αρχιτέκτων Μηχανικός Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Μεταδιδάκτορας Τομέα Πολεοδομίας & Χωροταξίας Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΕΜΠ, Διδάσκουσα ακαδημαϊκή υπότροφος Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής και Πολυτεχνείου Κρήτης [Εργαστήριο Πολεοδομίας]

Δρ. αρχιτέκτονας μηχανικός ΕΜΠ με παράλληλες προπτυχιακές σπουδές στη σχολή ETSA της Σεβίλλης (1996-1997 ως υπότροφος Erasmus) και μεταπτυχιακές σπουδές στις σχολές The Bartlett School of Planning & The Bartlett School of Architecture University College London (1998-2002 ως υπότροφος ΙΚΥ εξωτερικού). Το ερευνητικό της αντικείμενο είναι η χαρτογράφηση και αναπαράσταση της εικόνας των αστικών τόπων στο πλαίσιο της αστικής πολυπλοκότητας με διεπιστημονικά και καλλιτεχνικά μέσα. Ως μεταδιδάκτορας ΕΜΠ από το 2018 έχει διευθύνει 3 χρηματοδοτούμενα ερευνητικά έργα με το εν λόγω αντικείμενο («Απόπλους» ΥΠΠΟΑ 2019-2020, «Επαναστατικά Παλίμψηστα» ΕΛ.ΙΔ.Ε.Κ. 2019-2022, «Covid-Mapping» ΥΠΠΟΑ 2021-2022), συμμετέχει ως κύρια ερευνήτρια στο πρόγραμμα Erasmus+ Capacity Building in Sustainability for Architectural Heritage ως μέρος της ομάδας της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΕΜΠ με διδακτικό και οργανωτικό ρόλο και διδάσκει ως ακαδημαϊκή υπότροφος, 407 και επικουρική, από το 2013 πολεοδομία, αστικό σχεδιασμό, αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, σχεδιασμό εσωτερικών χώρων και σκηνογραφία σε ΕΜΠ, ΑΠΘ, ΠΚ και ΠαΔΑ. Έχει παρουσιάσει ανακοινώσεις και συγγράψει εισηγήσεις για πάνω από 30 συνέδρια σε Ελλάδα και εξωτερικό, έχει δημοσιεύσει 4 άρθρα σε έγκριτα ξενόγλωσσα διεθνή επιστημονικά περιοδικά, έχει επιμεληθεί 4 επιστημονικούς τόμους και κείμενά της περιλαμβάνονται σε ελληνικές εκδόσεις και πανεπιστημιακά εγχειρίδια.

Τα βιογραφικά σημειώματα έχουν συνταχθεί από τα ίδια τα μέλη της επιστημονικής επιτροπής ή προέρχονται από τον επίσημο ιστότοπο του Πανεπιστημιακού Ιδρύματος στο οποίο υπηρετούν.