Με αφορμή τη γλώσσα των χεριών στον Γκρέκο

Νικόλαος Βιολίδης, Κωνσταντίνος Γαλής, Παύλος Γεωργιάδης,
Χρυσαλίνα Γουλή, Αιμιλία Θεοδωράκιογλου, Στέφανος Ιωαννίδης,
Θεμιστοκλής Καγκέλης, Θεοφάνης-Αθανάσιος Καμαριάρης,
Απόστολος Κανιούρας, Μαρία-Ελένη Κατσαρού, Γεώργιος Κουδρόγλου,
Ιωάννης-Μαρίνος Κουτούλας, Κρίστιαν Κυριάκος, Αθανάσιος Μήτσιας,
Αριστοτέλης Νικολαΐδης, Παναγιώτης Παπαστέργιος, Παύλος Σιμχά

Αρσάκειο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης, Τάξη Β΄ & Γ΄

Υπεύθυνοι Καθηγητές: Αθανάσιος Νευροκοπλής, Θεόδωρος Σπανός


Ανιχνεύοντας αρχικά το ερώτημα «είναι η τέχνη γλώσσα;», διαβαίνουμε από τους «χειροσόφους» του Λουκιανού στις εικόνες της Εκκλησίας, γνωστές και ως «βιβλία των αγραμμάτων», από βυζαντινούς αλλά και δυτικούς ζωγράφους, όπως ο Leonardo Da Vinci και ο Rembrandt, για να καταλήξουμε στον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο, γνωστό και ως «Γκρέκο»· αυτόν, που ανήγαγε τη γλώσσα των δακτύλων και των χειρονομιών σε «υψηλή μουσική αρμονικών εκφράσεων». Με γεμάτο το βλέμμα, μέσα από αυτή την περιδιάβαση σε «κοντυλένια δάχτυλα», θα αποπειραθούμε να συνθέσουμε μια πρωτότυπη εικαστική πρόταση με τη
μορφή εγκατάστασης (installation), χρησιμοποιώντας σαν λέξεις δάκτυλα φτιαγμένα από τα χέρια των μαθητών. Τι θέλουν να μας πουν, άραγε;


 

 
Πατήστε για δείτε την παρουσίαση της εργασίας   Για να δείτε την εργασία πατήστε εδώ